“Wat v00r ouwel*llenbak rij jij nu weer in?!” – is een vraag die ik regelmatig heb gehoord de afgelopen twee jaar. Mijn antwoord is dan vaak “ja, dat klopt”. Want een Saab 9000 of Volvo 360, beide auto’s die ik de afgelopen twee jaar in mijn bezit gehad heb, zijn ook ouwemannen auto’s.
Het zijn auto’s waar je als kind nooit van gedroomd hebt, nooit gewild hebt en misschien ooit wel in (mee)gereden hebt, maar waarschijnlijk ben je dat al lang weer vergeten. Incognito, geen blikkenvangers. Juist daarom verbazen mensen zich wanneer ik in zo’n auto aan kom zetten. En toch hou ik van dit type wagens. Ze zijn geweldig!
Twee jaar geleden kocht ik de Volvo 360. Hij stond te koop voor een vaste prijs van 300 euro, dus veel risico liep ik niet. Bij aankomst schoot ik haast in de lach: beige, met een beetje roest hier-en-daar en al jaren niet gewassen. Voor/achter verschillende velgen, deukje hier en daar, niet echt een plaatje om te zien. De auto reed prima en ik was van plan er een half jaar mee te gaan rijden, waarna ik hem weer weg zou doen. Ondanks het lelijke uiterlijk van die auto heb ik er enorm veel lol mee gehad. Door de achterwielaandrijving was driften een eitje en bovendien was hij ruim en comfortabel. Na een wasbeurt en het vervangen van wat goedkope, kleine onderdelen was het weer een prima auto. Na een half jaar deed ik hem weg voor 500 euro.
En dit jaar kocht ik de Saab. De 9000 is groot, heel groot. En comfortabel ook, met alle denkbare opties die je vandaag de dag in een directiebak ook zou verwachten, terwijl hij al 18 jaar oud is: automaat, leer, climate control, stoelverwarming, boordcomputer. En de motor heeft 200pk, meer dan genoeg om een snelle sprint of een vlugge inhaalmanouvre! Toch kijkt niemand om als je voorbij rijdt. En dát is de kracht van deze auto. Je rijdt koninklijk zonder paparazzi. Na 4 uur rijden stap je uitgerust uit.
Mijn vader heeft ook zo’n auto. Al heb ik daar meer een haat-liefde verhouding mee. Het is een Citroën Xantia. De meeste mensen kennen dat model waarschijnlijk niet eens. Toch is het een echte alleskunner. Met verhuizen bleek er meer in te gaan dan een gemiddelde bestelbus. De stoelen zitten slecht, hij rijdt saai en de boxen zijn opgeblazen. Maar na ruim 350.000 km (benzine!) rijdt hij nog steeds zonder problemen. Ik ken geen andere auto waar zo weinig onderhoud aan gebeurt en die zo goed blijft rijden.
Tegenwoordig zijn er weinig auto’s die zich onderscheiden door onopvallendheid. Tot ik laatst een rit kon maken in de nieuwe Skoda Superb. Hij deed mij erg denken aan mijn eigen Saab: immens groot, erg comfortabel, zeer luxe en de helft goedkoper dan een vergelijkbare BMW 5. Niemand die er naar om zou kijken, terwijl je vorstelijk rijdt. Een échte ouwel*llenbak. Ik durf te wedden dat ik hem over een paar jaar bezit. Al is het alleen maar om zo nu en dan incognito de weg op te gaan.
